หลายๆ ครั้งเราอาจมีความรู้สึกว่า สิ่งที่เรามองออกปากช่องมองภาพบนกล้องเป็นภาพสี มีองค์ประกอบสมบูรณ์ มีสภาพแสงดีเวลาถ่ายออกมาเป็นภาพสีหรือฟิล์มสี แต่ทว่าในสภาพแสงเดียวกันนั้นเมื่อถูกแปลงให้เป็นภาพขาวดำกลับกลายเป็นภาพธรรมดา ไม่มีความสวยงามน่าสนใจอย่างที่คิด เพราะบนความสวยงามของภาพสีในแต่ละสีที่ปรากฎบนวัตถุเหล่านั้นสามารถแยกออกในตัวของมันเองหรือหลายสีที่เราเห็นเป็นภาพสีที่มีความแตกต่างกันชัดเจน แต่สำหรับการถ่ายภาพขาวดำอย่างที่กล่าวไว้เป็นเรื่องของโทน จากหลายสีที่เราเห็นนั้นเมื่อมาเป็นภาพขาวดำกลับกลายเป็นโทนที่หมือนหรือใกล้เคียงกันมาก ยกตัวอย่างเช่น ภาพๆ หนึ่งมีวัตถุที่มีสีอยู่ใกล้กัน คือ สีน้ำเงินท้องฟ้า สีเขียวใบไม้ และสีแดง หรือจะเป็นสีม่วง สีชมพู สีส้ม รวมทั้งสีใดสีหนึ่งที่มีระดับความเข้มอ่อนของสีไม่ต่างกันมาก เป็นต้น ต่างมีโทนเหมือนกัน สีเหล่านี้เมื่อนำมาแปลงเป็นขาวดำ ภาพออกมาจึงดูเหมือนว่าเกิดการกระจุกตัวของโทนเทาหรือขาวดำที่คล้ายกัน ขาดความต่างของโทนซึ่งทำให้ไม่สามารถแยกสิ่งต่างๆ ออกจากกัน ภาพขาดความโดดเด่นและไม่น่าสนใจ

     เรามาสรุปกันอีกทีสำหรับการมองโทนภาพขาวดำ ตามที่กล่าวไว้ไม่เสมอไปภาพถ่ายสี เมื่อมาเป็นภาพขาวดำจะสวยงามและถูกใจ ด้วยความแตกต่างกันระหว่างการถ่ายภาพสีและภาพขาวดำ โดยเวลาเราถ่ายภาพสี สีของสิ่งของต่างๆ จะเป็นตัวกำหนดที่สำคัญพอๆ กับวัตถุหลัก ถึงแม้ว่าครั้งในภาพนั้นจะมีหลากหลายสีสันและสีที่ซ้อนกัน ก็ยังทำให้ภาพสมบูรณ์น่าสนใจ แต่ในการถ่ายภาพขาวดำ หลักการที่ใช้กับการถ่ายภาพสีนั้น อาจใช้ไม่ได้อีกต่อไป เพราะสีจะกลายเป็นตัวลดคุณภาพของภาพขาวดำลงได้ ผมของยกตัวอย่างเช่น สีเขียวและสีแดง ซึ่งจะทำให้สีที่ดูเด่นและตัดกัน ทำให้ภาพถ่ายออกมาน่าสนใจแต่ในทางกลับกัน จะดูทึมๆ เมื่ออยู่ด้วยกันในภาพขาวดำ เนื่องจากทั้งสองสีมีโทนสีเทาใกล้เคียงกันมีความแตกต่างของทั้งสีไม่มากพอ แต่ในทางกลับกันถ้าเป็นสีเขียวกับสีชมพู เมื่อนำภาพนี้มาทำเป็นภาพขาวดูจะดีกว่า ฉะนั้นหลักการสำคัญ คือ พยายามหลีกเลี่ยงสีที่มีความเข้มข้นหรือโทนที่ใกล้เคียงกัน และฝึกมองภาพขาวดำ ด้วยการแยกแยะความหลากหลายของแต่ละโทนสี (เมื่อถูกแปลงเป็นขาวดำ) แทนการที่เราจะชินกับแต่ความหลากหลายของสีสันในตอนถ่ายภาพสี

     และสำหรับการมองโทนภาพขาวดำหรือการมองโลกในแนวขาวดำต้องอาศัยการฝึกฝนอยู่เป็นประจำ ซึ่งผมเชื่อว่าตัวคุณเองก็สามารถทำได้เช่นกันครับ ความเข้าใจและความชำนาญจะทำให้คุณหลุดพ้นไปจากองค์ประกอบสำคัญของสี แล้วมุ่งไปยังองค์ประกอบอื่นที่มีผลต่อความรู้สึกนึกคิดและการมองภาพมากกว่า