เมื่อเทียบกับกล้องที่ใช้ฟิล์มกล้องดิจิตอลมีปัญหาเรื่องความเร็วในการทำงานหลายอย่างเช่นเวลาที่ใช้ในการ boot เครื่อง ระยะเวลาคำนวณของชัตเตอร์และเก็บภาพ เวลาที่ใช้ในการ boot เครื่องคือช่วงเวลานับตั้งแต่เปิดเครื่องจนกว่ากล้องพร้อมที่จะถ่ายภาพซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่พบในกล้องแบบใช้ฟิล์ม

          หากกล้องดิจิตอลของคุณใช้เวลาบูตเครื่องนานควรเปิดกล้องไว้ตลอดเวลาหากต้องถ่ายภาพอย่างต่อเนื่อง ขณะนี้ผู้ผลิตกล้องดิจิตอลต่างพยายามปรับปรุงระยะเวลาคำนวณชัตเตอร์ซึ่งอาจไม่ใช่ปัญหาใหญ่ในอนาคต เรื่องของเรื่องก็คือหลังจากลั่นไกลชัตเตอร์แล้วกล้องต้องใช้เวลาอึดใจหนึ่งในการประมวลผลและเก็บภาพ นอกจากนี้กล้องดิจิตอลยังต้องใช้เวลาในการโฟกัสอัตโนมัติ เปิดหน้ากล้องอัตโนมัติ และเตรียมความพร้อมของเซนเซอร์ ซึ่งกระบวนการทั้งหมดนี้ส่งผลให้การตอบสนองของกล้องช้าลง ปัญหานี้อาจเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับกล้องดิจิตอล 35 mm slr แต่กลับเป็นเรื่องใหญ่สำหรับกล้องดิจิตอลประเภทอื่นๆ แม้จะไม่มีหนทางขจัดปัญหาดังกล่าวได้อย่างสิ้นเชิง แต่คุณสามารถลดผลกระทบที่เกิดขึ้นได้โดยการโฟกัสล่วงหน้า หรือการกดชัตเตอร์ครึ่งหนึ่งเพื่อหาโฟกัสและรับตำแหน่งไว้ ก่อนจะกดจนสุดเพื่อถ่ายจริง การฝึกฝนจะช่วยให้คุณรู้จักกะระยะเวลาที่กล้องใช้ในการเตรียมพร้อม และกดชัตเตอร์ได้ทันก่อนที่เหตุการณ์จะเกิดขึ้น กล้องที่ใช้ฟิล์มใช้เวลาในการบันทึกภาพสั้นมาก ขึ้นอยู่กับว่าคุณเลื่อนฟิล์มได้เร็วแค่ไหน (ไม่ว่าจะเลื่อนด้วยมือหรือมอเตอร์ไดรฟ์) app สำหรับกล้องดิจิตอลการบันทึกภาพเป็นขั้นตอนที่ยุ่งยาก เพราะเป็นการเคลื่อนย้ายข้อมูลมหาศาลจากเซนเซอร์ไปยังหน่วยประมวลผลและ memory card ไฟล์ที่มีขนาดใหญ่ (เช่นมีจำนวนพิกเซลมากกว่าหรือรูปแบบไฟล์ใหญ่กว่า) ใช้เวลาเดินทางไปยังเมมโมรี่การ์ดนานกว่าจึงทำให้การทำงานของกล้องช้าลง โดยทั่วไปแล้วกล้องราคาแพงมักมีหน่วยความจำพิเศษที่เรียกว่า buffer อยู่ภายในโดยทำหน้าที่เก็บข้อมูลก่อนส่งไปจัดเก็บในเมมโมรี่การ์ด เมมโมรี่การ์ดคุณภาพสูงๆ สามารถเร่งเวลาจัดเก็บให้เร็วขึ้น แต่ก็ต้องอาศัยกล้องที่สามารถรองรับความเร็วในระดับนี้ได้เท่านั้น เพราะแม้คุณจะใช้เมมโมรี่การ์ดความเร็วสูงแต่หากกล้องที่ใช้ไม่สามารถรองรับความเร็วที่ว่านี้ได้ก็อาจไม่เป็นประโยชน์มากนัก