นานมาแล้วที่อุปกรณ์พื้นฐานในการถ่ายภาพมีเพียงกล้องและฟิล์มแม้แต่คนที่ไม่ใช่ช่างภาพก็เรียนรู้จากกล้องประเภทต่างๆตั้งแต่กล้องอัตโนมัติประเภทถ่ายอย่างเดียวไปจนถึงกล้องสะท้อนเลนส์เดี่ยว 35 มม

บ่อยครั้งที่เราระบุประเภทของช่างภาพได้จากกล้องที่เขาใช้ถ้าเป็นกล้องตัวใหญ่ๆหน้าตาเหมือนแอคคอร์เดียนกับขาตั้งกล้องจะบอกได้ว่าเป็นช่างภาพทิวทัศน์ส่วนกล้องที่มีเลนส์กระบอกยาวๆมักจะเป็นอุปกรณ์คู่กายนักถ่ายภาพสัตว์ป่าหรือช่างภาพกีฬาและถ้าเขาถือกล้องขนาดใหญ่กับแฟลชหัวค้อนก็คงพอจะเดาได้ว่าเป็นช่างภาพงานวิวาห์แม้ข้อสังเกตที่ว่ามานี้อาจไม่ถูกต้องเสมอไปแต่ก็เป็นลักษณะเด่นที่คนส่วนใหญ่จดจำได้แล้วกล้องดิจิตอลล่ะดูเหมือนว่ากล้องประเภทนี้จะมีพัฒนาการทั้งในด้านคุณสมบัติและรูปประพรรณสัณฐานต่างไปจากกล้องถ่ายภาพแบบเดิมเดิม

ปัจจุบันกล้องดิจิตอลพบเห็นได้ทุกที่เวลาไปงานใหญ่ๆเรามักเห็นตากล้องสมัครเล่นชูกล้องขึ้นเพื่อดูภาพจากจอด้านหลังลองสังเกตช่างภาพมืออาชีพตามงานแข่งขันฟุตบอลหรือกีฬาอื่นๆดูสิคุณอาจได้เห็นจอแอลซีดีด้านหลังซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของกล้องดิจิตอล

ช่างภาพบุคคลมาพบว่าแทบทุกคนที่เป็นแบบอยากให้ถ่ายภาพด้วยกล้องดิจิตอลเพราะสามารถดูภาพได้ทันทีขณะที่ช่างภาพสารคดีท่องเที่ยวไม่ต้องกังวลเรื่องการถ่ายภาพตกหล่นอีกต่อไปเพราะสามารถเช็คภาพขณะเดินทางและถ่ายใหม่ได้ในระหว่างที่ยังอยู่ในสถานที่นั้นๆส่วนช่างภาพธรรมชาติก็สามารถทดลองเทคนิคต่างๆพร้อมกับถ่ายภาพไปด้วยได้โดยไม่ต้องกลับไปเช็คที่คอมพิวเตอร์หรือห้องมืดแค่ถ่ายแล้วดูไม่ชอบจึงลบ